De eerste week van de paasvakantie is alweer voorbij, en amai… het was er eentje om niet snel te vergeten. Gelukkig moest ik zelf niet gaan werken en konden de kindjes thuis blijven, maar laat ons eerlijk zijn: gaan werken is soms écht minder vermoeiend dan twee energiebommetjes een hele dag entertainen
Mijn twee kleine “duiveltjes” bezig houden is al een uitdaging op zich, maar ze ook nog eens samen laten spelen zonder ruzie, zonder geroep en zonder dat mama om de vijf minuten moet tussenkomen… dat is pas topsport. Er kruipen hier en daar wel eens wat “opvoedkundige dreigementjes” in de dag, en af en toe moet er eens streng gekeken worden, maar dat hoort er allemaal bij zeker? Het was dus een pittige week, maar tegelijk ook eentje vol mooie momenten.
Tijdens vakanties probeer ik altijd leuke uitstapjes te doen die een beetje budgetvriendelijk blijven. Alleen… dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Mijn kinderen hebben nog niet echt besef van geld en willen dus overal en altijd alles. “Mama, mogen we een drankje?”, “Mama, een ijsje?”, “Mama, gaan we naar McDonald’s?”, “Blijven we hier ook eten?”, “Mogen we nog een centje voor de grijpmachine?”… en zo kan ik nog wel even doorgaan
Als het dan ook nog eens mooi weer is, komt daar de vraag naar een binnenspeeltuin bovenop. Ze willen gewoon alles tegelijk, en dan is het aan mij om daar een gulden middenweg in te vinden. Soms lukt dat beter dan andere keren.
We hebben deze week wel een aantal hele leuke dingen gedaan. Zo zijn we gaan wandelen in De Lierenmand, waar ze het “Bos van Bo” hebben gemaakt. Echt een zalige plek om met kinderen naartoe te gaan. Een wandelpad dat allesbehalve saai is, met houten klimtoestellen, een tank waar ze op kunnen klauteren en zelfs stukjes waar ze onder de grond kunnen lopen. Ideaal om hen hun energie kwijt te laten geraken, en eerlijk… dat hebben ze nodig
Ook brachten we een bezoekje aan ’t Juffertje in ’t Groen in Tessenderlo. Dat is echt een aanrader voor iedereen met kinderen die van dieren houden en zich niet storen aan een beetje vuil. Ze kunnen er spelen in zand en stro, diertjes ontdekken, rondlopen, en ondertussen kan je er ook iets eten of drinken. Voor een heel kleine prijs ben je daar makkelijk een paar uur zoet. Het zijn die simpele dingen die het soms net zo leuk maken.
Wat ook altijd goed werkt hier in huis, is vriendjes laten komen spelen. Ik heb ondertussen geleerd dat één kindje over de vloer vaak meer gedoe geeft dan twee tegelijk. Klinkt misschien raar, maar met twee vriendjes is het wel drukker en chaotischer, maar er is minder gezaag en minder ruzie. Ze zijn bezig, ze amuseren zich, en mama kan af en toe zelfs eens vijf minuten zitten. Deze week had elk van hen een vriendje over de vloer en ja, het was druk… maar tegelijk ook verrassend gezellig. Tegen de avond is het huis dan wel een halve ravage, maar dat nemen we er dan maar bij. Iedereen blij, en dat is uiteindelijk het belangrijkste.
We zijn ook nog naar De Kaasboerin geweest, en dat blijft toch echt één van mijn favoriete plekjes om met kinderen naartoe te gaan. Een grote, verzorgde speeltuin waar ze zich uren kunnen uitleven. Natuurlijk zijn er ook betalende attracties, en ja… daar wordt dan over gezaagd 🙃. Maar we hebben daar ondertussen onze manier in gevonden. We spreken op voorhand af: flink spelen, niet zagen, en op het einde mogen ze iets kiezen. Dat werkt hier verrassend goed.
Al moet ik toegeven: als er grootouders meegaan, liggen die afspraken soms wat losser. Dan worden er al eens extra centjes gegeven, en ja… achteraf merk je dat wel aan het gezaag wanneer het stopt. Maar goed, dat hoort er ook een beetje bij zeker? De dag erna zitten we gewoon terug in ons ritme en weten ze weer hoe het werkt.
Tussen al die uitstappen door waren er ook gewoon de “gewone” dagen thuis. Even resetten, terug tot rust komen (of toch een poging doen), en ondertussen het huishouden een beetje bijhouden. Al moet ik eerlijk zijn: als ik begin op te ruimen of kuisen, dan stopt het meestal niet bij “een beetje”. Dan moet ineens alles gebeuren. Zo kreeg ik deze week het idee om de keuken eens grondig aan te pakken… en voor ik het wist, waren plafond, muren, ramen en kasten allemaal gedaan. Typisch mij. Als ik eraan begin, wil ik het ineens volledig af hebben. Een beetje die drukke kant van mij die altijd aanwezig is.
En alsof dat nog niet genoeg was, draaide het dagelijkse leven natuurlijk ook gewoon door. De dieren moeten verzorgd worden, elke dag opnieuw. De konijnen en pony’s zijn hun wintervacht aan het verliezen, dus dat betekent borstelen… en daarna zelf onder het haar hangen. De hond moet haar wandelingen krijgen, weer of geen weer. En we zijn ook bezig met het verder opleiden van de pony van mijn dochter, wat ook tijd en energie vraagt, maar tegelijk heel mooi is om te zien.
Er waren ook wat minder leuke momenten. Onze Mila, de poes die we vorig jaar hebben opgevangen, werd gesteriliseerd. Daarbij ontdekten we dat ze cataract heeft en dus half blind is. Dat was toch even slikken. Je ziet zo’n diertje en je wil gewoon dat alles goed gaat. Maar we passen ons aan, en zij doet dat eigenlijk ook. Dieren zijn daar vaak sterker in dan wij denken.
Als ik zo terugkijk op deze week, kan ik eigenlijk maar één ding zeggen: het was druk, hectisch, chaotisch en soms ronduit vermoeiend… maar ik zou het voor geen geld willen missen. Stilzitten is gewoon niets voor ons. Ik ben zelf al iemand die moeilijk kan stilzitten, en mijn kinderen hebben dat duidelijk geërfd, Maar ik zie dat niet als iets negatief. Integendeel, er zit zoveel leven in ons gezin, zoveel beweging, zoveel kleine momenten die het allemaal waard maken.
We hebben ook onlangs de schermtijd wat aangepast hier in huis, en ik merk echt verschil. Er is meer rust, meer creativiteit, en ze vinden sneller zelf iets om te doen. Begrijp me niet verkeerd: schermtijd blijft soms een redder in nood. Even snel iets gedaan krijgen, of gewoon vijf minuten stilte… het mag er zijn. Alles draait uiteindelijk om balans.
Ik kan nog blijven vertellen, want elke dag zit vol kleine verhalen en momenten, maar dat bewaar ik wel voor een volgende blog.
Bedankt om mijn week blog te lezen, en tot volgende week!
(Voor meer foto's kan je altijd kijken in het foto album)
